موزه ملي علوم و فناوري

سازندگان بدافزار واناکرای می‌خواهند ابزارهای بیشتری منتشر کنند

۳ خرداد ۱۳۹۶

سایه تهدید در یک قدمی کاربران

به عقیده عده‌ای از کارشناسان حوزه امنیت در چند ماه آینده باید در انتظار گونه جدیدی از حملات هکری باشیم. به واسطه آن‌که گروه هکری Shadow Brokers تهدید کرده است در چند ماه آینده ابزارهای هکری بیشتری را به شکل برخط منتشر خواهد کرد.

اسناد دو جاسوس‌افزار قدرتمند و جدید آتنا و هرا منتشر شد

۲ خرداد ۱۳۹۶

جاسوس‌افزارهایی برای نفوذ به سامانه‌های ویندوزی

در حالی که در کمتر از دو هفته شاهد یک حمله بزرگ باج‌افزاری و همچنین انتشار جزییاتی در ارتباط با ابزارهای جاسوسی بودیم، بازهم خبر دیگری در ارتباط با ابزارهای نفوذی منتشر شده است. خبری که به تازگی و در قالب اسناد Vault 7 منتشر شده نشان می‌دهند آژانس‌های جاسوسی از دو ابزار دیگر برای نفوذ به سامانه‌های ویندوزی استفاده می‌کردند.

روباتی که یک عمل جراحی کامل را تنها در دو دقیقه و نیم انجام می‌دهد

۲ خرداد ۱۳۹۶

روبات متخصص در جراحی مغز

در آینده‌ای نه چندان دور، جراحی‌های پزشکی دست‌خوش تغییرات اساسی خواهند شد. به واسطه آن‌که روبات‌ها و هوش مصنوعی به‌طور جدی به دنیای پزشکی وارد شده‌اند. به‌کارگیری روبات‌ها در عرصه جراحی نه تنها کمک فراوانی به پزشکان می‌کند، بلکه این پتانسیل را دارد تا زمان جراحی‌های پیچیده و زمان‌بر را به‌طرز کاملا محسوسی کاهش دهد.

چگونه کابل‎های زیر میز خود را مرتب کنیم

۲ خرداد ۱۳۹۶

مرحله اول: همه چیز را از هم جدا کنید

بهترین کار این است که همه چیز را از اول شروع کنید که شامل جدا کردن کابل‎ها از پریز برق و در صورت امکان خود دستگاه‎ها می‎شود. حالا باید کابل‎های گره خورده به هم را از یک دیگر جدا کنید.

مرحله دوم: چندراهی برق را به میز یا دیوار متصل کنید

احتمالا یکی از مهمترین کارهایی که باید انجام دهید این است که بهترین مکان برای متصل کردن چند راهی برق خود را پیدا کنید، زیرا اکثر کابل‎های برق شما در این مکان جمع می‎شود. اگر شما از یک میز متحرک استفاده می‎کنید که ارتفاع آن کم و زیاد می‎شود، بهترین مکان برای نصب چند راهی برق زیر سطح خود میز است. با این کار هم تا نهایت ممکن آن را پنهان می‎کنید و هم با تغییر ارتفاع میز چند راهی نیز جابجا می‎شود. خود کابل‎ها نیز با این جابجایی ثابت باقی خواهند ماند.

مشکلی که در زمان انجام این کار ممکن است با آن مواجه شوید، ضخامت کم سطح میز است که در این صورت حتما باید از پیچ‎های کوتاه استفاده کنید تا در زمان نصب از سطح روی میز خارج نشوند. همچنین باید از یک تکه نوار چسب برای علامت‌گذاری ارتفاع پیچ روی مته استفاده کنید تا عمق زیاد دریل کاری باعث سوراخ شدن سطح میز نشود. اما اگر از یک میز معمولی استفاده می‎کنی، می‎توانید چند راهی برق را به دیوار متصل کنید. هدف از این کار این است که با برداشتن چند راهی برق از روی زمین و قرار دادن آن در یک ارتفاع مناسب از انباشته شدن کابل‎ها روی زمین جلوگیری کنیم.

برای نصب راحت چند راهی اغلب (نه همه) آنها حفره‎هایی در پشت خود دارند که شما می‎توانید سر برجسته پیچ را درون آن جا دهید تا محکم به سطح متصل شود.

برای نصب چندراهی برق ابتدا فاصله بین سوراخ‎ها را اندازه بگیرید، سپس این فاصله را روی دیوار یا سطح میز علامت بزنید و پیچ را روی آن نصب کنید. پیچ‎ها را تا اندازه‎ای بپیچید تا سر آن کمی‎ بیرون بماند تا بتوانید چند راهی را به آن آویزان کنید. اگر بعد نصب چند راهی روی پیچ احساس کردید به خوبی محکم نشده است کمی‎ پیچ‎ها را محکم‎تر کنید تا سرانجام بدنه چند راهی برق شما کاملا ثابت متصل شود.

مرحله سوم: کابل‎ها را بسته‌بندی کرده و به پریز متصل کنید

در این مرحله شما باید تا اندازه امکان طول کابل‎ها را کوتاه کنید تا آویزان نشده و ظاهر درهم‌ریخته‎ای پیدا نکنند. برای انجام این کار روش‎های گوناگونی وجود دارد. شما می‎توانید از بست‎های کمربندی کوچک یا تسمه‎های نوار چسبی (شبیه به نمونه‎های تصویر بالا)  استفاده کنید. بست‎های کمربندی ساده‎تر، سریع‎تر و محکم‎تر نصب می‎شوند اما یک بار مصرف هستند و برای جدا کردنشان باید آنها را ببريد.

برای کوتاه کردن کابل آن را به اندازه لازم باز کنید، بعد اضافی آن را از قسمت وسط تا کرده و یک بست روی آن ببندید و یا مثل تصویر بالا آن را لوله کرده و محکم کنید. از هر روشی که استفاده می‎کنید باید این را در نظر داشته باشید تا طول کابل‎ها تا اندازه ممکن کوتاه بوده و از دید پنهان باشند.

مرحله چهارم: هر کابل را برچسب‌گذاری کنید (اختیاری)

اگر دائما دستگاه‎های خود را از چند راهی برق جدا کرده و دوباره متصل می‎کنید، بهتر است به سر کابل‎ها یک برچسب نصب کنید تا لازم نباشد برای تشخیص کابل دستگاه مورد نظر خود هر بار آنها را دنبال كنيد.

برای انجام این کار همانند تصویر بالا یک نوار چسب کاغذی را به انتهای کابل متصل کرده و نام دستگاه متصل را با ماژیک روی آن بنويسید. با وجودی که این مرحله ضروری نیست اما در آینده می‎تواند شما را از سردرگمی‎ نجات دهد.

از روشی استفاده کنید که مناسب حال شما است

در پایان، ذکر این نکته ضروری است که از آنجا که نوع میز و همچنین تعداد و نحوه قرارگیری دستگاه‎های روی آن با یک دیگر متفاوت است؛ در نتیجه نمی‎توان برای همه نوع استفاده از یک راهکار مرتب سازی یکسان استفاده کرد.

برای نمونه ممکن است شما مایل باشید از یک باکس پیش ساخته پنهان سازی کابل استفاده کنید كه مسلما سریع‎ترین و ساده‎ترين روش انجام این کار است. اما اگر دوست ندارید کابل‎های دردهم گره خورده داشته باشید، باید کمی‎ بیشتر وقت بگذارید و همه چیز را از هم جدا کرده و هر کابل را در مسیر مخصوص به خود مرتب کنید. در نهایت فرقی نمی‎کند که از چه روشی برای مرتب كردن میز کار خود استفاده کنید، مهم این است که بدانید یک میزکار مرتب انگیزه بیشتری برای کار کردن به شما می‎دهد.

 

آیا اسنپدراگون ۸۴۵ طی فرآیند ۱۰ نانومتری LPE تولید می‌شود؟

۲ خرداد ۱۳۹۶

اطلاعات جدیدی در مورد اسنپدراگون ۸۴۵ و کرین ۹۷۰ فاش شد

دو تراشه اسنپدراگون ۸۴۵ و کرین ۹۷۰ به ترتیب پرچمداران بعدی سری تراشه‌های دو شرکت کوالکام و هوآوی محسوب می‌شوند. به تازگی شاهد انتشار جزئیات مربوط به این دو تراشه بودیم و جزئیات اسنپدراگون ۸۴۵ با خبرهای پیشین تناقض دارد! با سایت شبکه همراه باشید.

آموزش فریمورک تحت وب Beego برای Go

۲ خرداد ۱۳۹۶

فریمورک تحت وب Beego ، یکی از فریم ورک های بسیار عالی برای برنامه نویسی وب بوسیله زبان Go است.

Beego از لینوکس، مک او اس، ویندوز و انواع سیستم‌های عامل بی‌اس‌دی مانند FreeBSD پشتیبانی می‌کند.

سرفصل های پیشنهادی برای دوره آموزش فریمورک تحت وب Beego برای Go :

  • بررسی کلی از منابع در وب
  • راه اندازی خودکار Beego
  • راه اندازی مسیر
  • مسیر ثابت
  • مسیر به صورت خودکار
  • مسیر پارامتری
  • حاشیه نویسی بر اساس مسیر
  • مسیریابی
  • فضاهای نام
  • مسیریابی معکوس
  • دریافت مقادیر اولیه
  • دریافت فایل
  • دریافت struct ها
  • کار با فرم پست
  • دریافت JSON و XML: Receving JSON داده
  • اعتبار سنجی داده ها
  • فایل استاتیک
  • قالب پیکربندی
  • پوسته HTML
  • ارائه فرم
  • توابع قالب

چنان چه توانایی تدریس این دوره را دارید می توانید با عضویت و تکمیل رزومه خود در سایت موزه ملی پیشنهاد تدریس این دوره را بدهید.

Face App: مثالی از آینده ویرایش عکس

۲ خرداد ۱۳۹۶

در حال حاضر، نتایجی که FaceApp ارائه می‌دهد بسیار بهتر از نمونه‌های اولیه‌ای است که در ماه‌های ابتدایی عرضه می‌کرد. به‌ویژه فیلترهای «پیر» و «لبخند» که بسیار باورپذیر هستند. FaceApp که مبتنی‌بر هوش ‌مصنوعی و شبکه‌های عصبی است و بیشتر شبیه یک سرگرمی به نظر می‌رسد تا ابزاری جدی در حوزه ویرایش عکس، به‌خوبی یکی از گزینه‌های پیش روی هنر و تخصص ویرایش عکس را به نمایش گذاشته است. دنیایی که در آن الگوریتم‌های آموزش‌دیده، با تحلیل عکس‌ها محتوای آن‌ها را ویراش می‌کنند. کاری که روزگاری یک انسان متخصص به‌طور دستی و بعدها با کمک کامپیوتر و نرم‌افزارهایی نظیر فتوشاپ انجام می‌داد، در آینده‌ توسط ماشین‌ها و به‌طور خودکار انجام خواهد شد. در بخشی از این مقاله به موضوع امنیت چنین نرم‌افزاری پرداخته شده است که به‌ویژه درباره نرم‌افزارهایی نظیر FaceApp بسیار حائز اهمیت است.

مطلب پیشنهادی

وحشت بقا: نگاهی به بازی رزیدنت ایول ۷

بازگشت حقیقی اویل به رزیدنت

FaceApp نرم‌افزاری روسی است که با استفاده از شبکه‌های عصبی مصنوعی حالات چهره را در عکس‌ها تغییر می‌دهد. این نرم‌افزار در ابتدا برای iOS ارائه شد و اکنون برای اندروید هم عرضه شده است. با کمک این نرم‌افزار می‌توانید به چهره لبخند اضافه کنید یا آن را پیرتر یا جوان‌تر کنید یا جنسیت را تغییر دهید. در حال حاضر این نرم‌افزار نتایج را به‌صورت کلاژ در اختیار قرار می‌دهد. آنچه در FaceApp اتفاق می‌افتد مشابه نرم‌افزار Prisma است، با این تفاوت که FaceApp محتوای اصلی عکس را تغییر می‌دهد و نتیجه نسبتاً باورپذیر است. (۱)

 الف: FaceApp روی چهره استیو جابز افزودن لبخند را به‌خوبی انجام داده است، اما در نسخه کودک لب را با رنگی دیگر نشان داده است.

یاروسلاو گونچاروف مدیر ارشد اجرایی شرکت روسی Wireless Lab  و مهندس سابق مایکروسافت می‌گوید کار روی این نرم‌افزار را زمانی آغاز کرده است که سعی داشته ببیند آیا می‌توان با استفاده از هوش مصنوعی به چهره در یک عکس لبخند اضافه کرد یا خیر؟ او در این‌ باره می‌گوید: «یکی از دوستانم عکسی داشت و می‌گفت ای کاش زمان گرفتن عکس لبخند زده بودم. من که اصلاً دلم نمی‌خواست ساعت‌ها وقت صرف ویرایش آن با فتوشاپ کنم، با تکیه بر پیش‌زمینه‌ای که در حوزه یادگیری عمیق داشتم، تصمیم گرفتم یک شبکه عصبی مصنوعی را برای این کار امتحان کنم.» هرچند تاکنون در زمینه تغییر ویژگی‌های چهره در عکس‌ها چندین مقاله تحقیقاتی منتشر شده است، اما اکثر این تحقیقات نتایجی با کیفیت و باورپذیری کم ارائه می‌کنند. گونچاروف سعی کرد یادگیری ماشینی را در این کاربرد بیازماید و نتیجه فراتر از تصور بود: «وقتی نخستین نتایج را به دوستانم نشان دادم، آن‌ها شگفت‌زده شدند.»
اگرچه پیش از این استفاده از یادگیری عمیق در تبدیل عکس‌ها به آثار هنری، منتهی به ساخت نرم‌افزارهایی نظیر Prisma شده بود، اما گونچاروف می‌گوید: «این فناوری در برخی از کاربردها نظیر تبدیل عکس به سبک‌های هنری یا افزایش رزولوشن به تکامل خوبی رسیده است، اما هنوز در ایجاد تغییرات باورپذیر در عکس‌ها با چالش‌های زیادی روبه‌رو است.» طبق گفته گونچاروف، شبکه‌های عصبی به کار رفته در این نرم‌افزار از پایه در همین شرکت آموزش دیده‌اند و رقیبی در بازار ندارد: «فکر نمی‌کنم در حال حاضر هیچ محصول تجاری یا مقاله تحقیقی در این حوزه ادعای دستیابی به نتایجی بهتر از آنچه ما با این نرم‌افزار کسب کرده‌ایم را داشته باشد.» (نمونه‌های آزمایشگاهی مشابه نظیر SmileVector از تام وایتن وجود دارند.)

ب:  ایوان اشپیگل مدیر ارشد اجرایی  اسنپ 

باز هم نگرانی
نرم‌افزار FaceApp در همین مدت کم در بین کاربران محبوبیت زیادی یافته و استفاده از آن به‌سرعت گسترش پیدا کرده است. این گستردگی استفاده نگرانی‌هایی را در حوزه امنیت و حفظ حریم شخصی کاربران ایجاد کرده است. برخی کارشناسان هشدار می‌دهند کاربران نرم‌افزارهایی نظیر FaceApp بیش از آنچه انتظارش را دارند خود را در معرض افشای اطلاعات خصوصی قرار می‌دهند. یکی از موضوعاتی که استفاده از این نرم‌افزار و نرم‌افزارهای مشابه را با اما و اگرهایی همراه می‌کند، این است که سرنوشت اطلاعاتی که در اختیارش می‌گذارید نامعلوم است. قرارداد حریم خصوصی این نرم‌افزار از پاسخ به این پرسش مهم طفره رفته است. این پرسش زمانی مهم‌تر می‌شود که بدانیم، چنین شرکت‌های کوچک و موفقی معمولاً توسط شرکت‌های بزرگ‌تر با سرمایه‌های هنگفت و اهداف بلندپروازانه‌تر نظیر گوگل یا فیس‌بوک خریداری می‌شوند. 
در بخشی از قرارداد حریم خصوصی این نرم‌افزار چنین آمده است: «وقتی از سرویس ما استفاده می‌کنید، سرورهای ما به‌طور خودکار اطلاعاتی نظیر درخواست‌های وب شما، نشانی آی‌پی، نوع مرورگری که استفاده می‌کنید، نشانی‌های اینترنتی، تعداد کلیک‌ها و چگونگی تعامل با لینک‌های روی سرویس، دامنه‌ها، صفحات دیده شده و نظایر این را ذخیره می‌کنند.» علاوه بر این، به شرکت اجازه می‌دهید نحوه استفاده شما از نرم‌افزار را زیر نظر بگیرد تا محتوایی مخصوص شما، نظیر تبلیغات آنلاین یا سایر اَشکال بازاریابی را برایتان بفرستد. همچنین، کاربران با این موضوع موافقت کرده‌اند که اطلاعاتشان در اختیار گروهی از کسب و کارهایی که شرکت FaceApp هم بخشی از آن است یا کسب ‌و کارهایی که در آینده به این گروه ملحق خواهند شد قرار گیرد. لی مانسون کارشناس حوزه امنیت معتقد است: «این یک قرارداد استاندارد بوده است.» و چنین بندهایی در حوزه نرم‌افزارهای تلفن‌ همراه معمول است. مثلاً اینکه شرکتی حتی بعد از واگذار شدن اجازه دارد داده‌های جمع‌آوری شده از کاربرانش را در اختیار مؤسسات طرف ثالث قرار دهد.

نرم‌افزار FaceApp در همین مدت کم در بین کاربران محبوبیت زیادی یافته و استفاده از آن به‌سرعت گسترش پیدا کرده است. این گستردگی استفاده نگرانی‌هایی را در حوزه امنیت و حفظ حریم شخصی کاربران ایجاد کرده است. 

این کلی‌گویی‌ها در بندهای قرارداد، زمانی از نظر امنیتی نگران‌کننده‌تر می‌شود که به یاد آوریم، کاربر یکی از شخصی‌ترین اطلاعات هویتی خود یعنی «چهره‌اش» را در اختیار شرکت قرار داده است. دیوید ام محقق ارشد امنیتی شرکت Kaspersky Lab  هشدار می‌دهد: «افراد باید پیش از دانلود یک نرم‌افزار و موافقت با قرارداد حریم خصوصی آن، به این بیاندیشند که از داده‌هایشان چطور استفاده خواهد شد.» از آنجا که در آینده چهره یکی از روش‌های احراز هویت خواهد بود، باید درباره به اشتراک گذاشتن عکس چهره خود در فضای مجازی با احتیاط بیشتری عمل کنیم: «استفاده از چهره ممکن است به‌عنوان مکانیسمی برای احراز هویت در آینده به کار رود؛ بنابراین، به‌زودی باید به چهره‌مان در حکم یک رمز عبور بنگریم و آگاه باشیم این امکان وجود دارد روزی مجرمان سایبری داده‌هایی که به این‌‌ طریق در اختیار شرکت‌هایی نظیر FaceApp قرار داده‌ایم را به سرقت ببرند و از آن سوءاستفاده کنند.»
حقوق‌دانی به‌نام مایکل بردلی در این باره به ABC چنین گفته است: «کسی که چهره‌اش را همراه نام و سایر داده‌های هویتی خود (به عنوان مثال در پروفایل یک شبکه اجتماعی یا پروفایل یک وب‌سایت) به چنین سرویس‌هایی می‌سپارد، این امکان را در اختیار دیگران قرار می‌دهد تا از تصویر و اطلاعات شخصیش در کاربردهایی نظیر شناسایی چهره استفاده کنند.» او این را هم اضافه می‌کند که در سیاست حریم خصوصی این نرم‌افزار به‌روشنی به این موضوع اشاره‌ای نشده است که اگر استفاده از سرویس را متوقف کنید، چه بر سر اطلاعات شما می‌آید: «این قرارداد می‌گوید اگر آن‌ها شرکت خود را بفروشند، داده‌های شما را هم در اختیار طرف مقابل قرار می‌دهند و شما با این موضوع موافقید.» دیوید وایل از بنیاد حریم خصوصی استرالیا (Australian Privacy Foundation) در یک جمله می‌گوید: «از آن استفاده نکنید.»
جان لارنس از Electronic Frontiers هم معتقد است در این مورد کاربران باید خیلی دقت کنند، به‌ویژه زمانی که صحبت از یک نرم‌افزار تشخیص چهره است: «تشخیص چهره به‌سرعت در حال تبدیل شدن به یک عنصر کلیدی تشخیص هویت دیجیتال است؛ بنابراین، مردم باید همان طور که از سایر شناسه‌های هویتی نظیر تاریخ تولد و شماره پرونده مالیاتی خود مراقبت می‌کنند، مراقب تصویر چهره خود هم باشند.»
گونچاروف تأیید کرده است که در صورت استفاده از چند فیلتر، عکس‌های بارگذاری شده به‌منظور صرفه‌جویی در پهنای باند روی سرورهای شرکت ذخیره می‌شوند و مدتی بعد حذف خواهند شد که این هم می‌تواند پرسش‌های زیادی را برای کاربران ایجاد کند. (۲)

ج: جک دورسی مدیر ارشد اجرایی توییتر

ماشین‌های هنرمند
شبکه‌های عصبی مصنوعی در حال یافتن راه خود در حوزه ویرایش عکس هستند. هرچند اکنون FaceApp بیشتر در حکم یکی از سرگرمی‌های جدید ساکنان فضای دیجیتال به نظر می‌رسد تا یک ابزار جدی ویرایش عکس، اما مثال بسیار خوبی است از اینکه استفاده از هوش مصنوعی و به‌طور ویژه شبکه‌های عصبی (و یادگیری عمیق) چطور می‌تواند حوزه عکاسی و ویرایش عکس را متحول کند و کاربردهای جدی در این حوزه داشته باشد. کاری که در گذشته‌های دور و حتی در یکی دو دهه قبل و با فراگیر شدن نرم‌افزارهای ویرایش عکسی نظیر فتوشاپ، فقط از عهده افراد متخصص برمی‌آمد، اکنون توسط کلاود و گوشی‌های همراه به‌طور تقریباً خودکار با کمترین دخالت کاربر و نتایج نسبتاً خوب انجام می‌شود. شرکت‌هایی نظیر Adobe سرمایه‌گذاری زیادی صرف تحقیق و توسعه می‌کنند تا بتوانند از این شبکه‌ها در ساخت ابزارهای حرفه‌ای بهره ببرند.
سازندگان Prisma به‌مرور این نرم‌افزار موبایل را از طریق پیاده‌سازی شبکه‌های عصبی سریع‌تر و افزودن فیلترهای بیشتر و امکان اجرای نرم‌افزار روی گوشی کاربر و سپردن بخشی از کار پردازشی به آن بهبود دادند. پس از آن بود که گوگل و فیس‌بوک نرم‌افزار مشابهی معرفی کردند. شاید FaceApp نیز چنین رشدی را تجربه کند، هرچند تغییر عکس‌ها به این روش نسبت Prisma سخت‌تر است و سپردن کار پردازش آن به گوشی به‌جای استفاده از کلاود چالش‌ برانگیزتر.
یکی از موضوعات مهم در حوزه نرم‌افزارهای تشخیص چهره و به‌ویژه نرم‌افزارهایی از جنس FaceApp که مبتنی‌بر هوش مصنوعی و یادگیری عمیق هستند، متهم شدن این نرم‌افزارها به نژادپرستی است! به عنوان مثال، این نرم‌افزار گزینه‌ای دارد تا با ایجاد تغییرات در چهره آن را جذاب‌تر کند. این فیلتر پوست را کمی روشن می‌کند که همین موضوع باعث شد برخی از این عملکرد نرم‌افزار گلایه کنند و آن را نژادپرستانه بدانند. با این استدلال که «نرم‌افزار القا می‌کند داشتن پوست روشن نشانه زیبایی و جذابیت است.» طولی نکشید که گونچاروف مجبور به عذرخواهی شد: «این ایراد تأسف‌بار به‌دلیل مجموعه‌های آموزشی خورانده شده به شبکه عصبی بوده و عمدی نبوده است.» (۳)
و پرسش آخر اینکه: «مردم در آینده چطور می‌توانند از واقعی بودن یک عکس اطمینان داشته باشند؟» آیا در کنار خبرها و مطالب نادرستی که روزانه هزاران بار به اشتراک ‌گذاشته می‌شوند و لایک می‌خورند، باید در انتظار سیل عکس‌های دروغی باشیم که ماشین‌ها برای ما می‌سازند و کاربران به اشتراک می‌گذارند؟ قطعاً دنیای آینده تا این حد تاریک نخواهد بود!

د: زوکربرگ لبخند خوبی دارد، اما موی نسخه مؤنث مشکل دارد.

پی‌نوشت‌ها:
۱ – Prisma هم یک نرم‌افزار روسی است. درباره این نرم‌افزار به‌طور مختصر در دنیای دوربین شماره ۱۸۸ اشاره کردیم.
۲ – اینکه این درجه از حساسیت رسانه‌های غربی به این نرم‌افزار به روسی بودن آن ارتباطی دارد یا خیر هنوز مشخص نیست!
۳ – این مورد در بسیاری از نرم‌افزارهای این‌چنینی که مبتنی‌بر تشخیص چهره هستند، کمابیش دیده می‌شود که شاید یکی از دلایل این باشد که اغلب اعضای تیم‌های دخیل در این پروژه‌ها سفیدپوست هستند. در «دنیای دوربین» شماره ۱۸۹ (در مطلبی با عنوان «نژاد؛ مشکل بزرگ نرم‌افزارهای تشخیص چهره») اشاره‌ای به این موضوع کرده‌ایم.